Chyba żaden polski autor nie wywołał takich emocji u czytelników popularnego rosyjskiego portalu specjalizującego się w tłumaczeniach prasy zagranicznej, co Rafał Ziemkiewicz, publicysta „Rzeczpospolitej”. Jego felieton „Kulturnyj narod” („Rz” 12.05.2008) znalazł się wśród najczęściej czytanych i komentowanych tekstów Inosmi.ru.
Rosyjskich internautów najbardziej oburzył fragment: „Szeregowi Rosjanie mogą zdychać z głodu, mogą żyć w ziemiankach i mieć jeden kibel na cztery rodziny, ale na to, by w rosyjskich arsenałach nie zabrakło nieprzebranej liczby tanków, myśliwców, głowic jądrowych, kawitacyjnych torped, jakich nikt inny na świecie nie ma – na to ruble zawsze będą” – pisał Ziemkiewicz (blog.rp.pl/ziemkiewicz/)
Autorzy większości wpisów szydzili z felietonu, autora i Polaków w ogóle. Ale – co ciekawe – pojawiły się też głosy biorące Polskę w obronę. Internautom nie wystarczyły komentarze zamieszczane na Inosmi.ru. Gdy zatem jeden z nich poinformował: „Wszedłem na blog pana Rafała. Zostawiłem komentarz. Proponuję wszystkim zrobić to samo” i dodał link do blogu naszego publicysty, na forum naszej gazety pojawili się goście ze Wschodu. „Fleszmob na stronie świetnie się udaje!!!” – cieszył się inicjator akcji.
Inosmi.ru nie jest jedynym portalem zajmującym się tłumaczeniami artykułów z prasy zagranicznej w Rosji, ale jest wyjątkowo opiniotwórczy. Codziennie odwiedza go nawet 90 tysięcy osób. Swoją sławę zawdzięcza w dużej mierze aktywności forumowiczów. Znaczna część tłumaczeń jest właśnie ich autorstwa. Najbardziej znaną i lubianą przez forumowiczów tłumaczką polskiej prasy jest użytkowniczka występująca pod nikiem Ursa. Regularnie publikuje ona tłumaczenia dyskusji o Rosji, które są prowadzone na polskich forach internetowych. Poproszono ją także o przetłumaczenie polskich wpisów pod budzącym emocje felietonem Rafała Ziemkiewicza umieszczonym na jego blogu.
Z blogów wzięte
Kirill
Wielce szanowny panie Ziemkiewicz. Pański artykuł „Kulturnyj narod” pobił na głowę wszystkie rusofobiczne artykuły, jakie kiedykolwiek widziałem. Ale mam jedno dla niego wyjaśnienie. Pan zdaje się pisze fantastykę naukową. Zapewne więc się panu pomyliło i przypadkiem oddał pan swoje niewątpliwie GENIALNE fantastyczno–naukowe opowiadanie do redakcji „Rzeczpospolitej”. Może pan myśli, że Polska jest bardziej demokratycznym krajem niż Rosja? Jeśli tak, to co najmniej nie ma pan racji. Jednym z głównych kryteriów demokracji jest pojęcie wolności prasy, w tym dostęp do prasy zagranicznej. Rosjanie (albo jak pan woli, Ruscy) mają taki dostęp w odróżnieniu od Polaków. A artykuły podobne do pańskich bardzo mocno przypominają sowieckie artykuły lat 30. o gnijącym Zachodzie i kapitalizmie.
Maksim
Przeczytałem pański artykuł „Kulturnyj narod”. Śpieszę poinformować pana, że ogólny obraz przedstawiony w pańskim artykule naprawdę niezbyt wiernie oddaje rzeczywistość! Na przykład ja do tej pory nawet nie mam własnej ziemianki i zmuszony jestem samotnie żyć w czteropokojowym mieszkaniu. Zająć kolejki do toalety też nie mogę (nie wiem, do jakiej kolejki jestem przypisany), dlatego muszę chodzić do swojej własnej.
Natasza
Obsmarowaliście polskiego autora, a sami pewno (przynajmniej większość z was) nie byliście nigdzie za granicą, bo jeśli byście pojechali, to raczej nie wrócilibyście z powrotem. Tylu pijanych, tyle chamstwa jak u nas nie ma nigdzie! Tak że najpierw trzeba wyjechać dokądś za granicę, a dopiero potem ganić Polskę i wychwalać Rosję.
Antony
Polska – to część Imperium Rosyjskiego. Odrodzimy Rosję w prawdziwie rosyjskich granicach: od Polski i Finlandii do Alaski i Port Artura!
Jazz
Nie mam złudzeń co do obecnej rosyjskiej władzy, nigdy nie kochałem, a nawet nienawidziłem komunistów, ale ten artykuł nie dotyczy polityki, a nienawiści do narodu rosyjskiego. Panie Ziemkiewicz, pan jest wstrętny łgarz, przynosi pan wstyd swemu narodowi i jeśli Polacy wierzą panu i panu podobnym, to bardzo mi żal pańskiego narodu. Pozostaję bez poważania.
marggl
Szanowny Panie Rafale! Dziękuję bardzo za artykuł i chciałabym przeprosić w imieniu wszystkich rodaków, którzy piszą ubliżające komentarze. Proszę mi uwierzyć, że w Rosji mieszka dużo osób, którzy nie boją się słyszeć prawdy o swojej ojczyźnie, nawet jeśli ta prawda jest nieprzyjemna. Pozdrawiam serdecznie (Saratów, Rosja)
ztdummy
Jak i wszyscy pozostali, piszę do pana z ziemianki przy świetle łuczywa. Bardzo chce się żreć. Krwawi kagiebiści trzymają mnie na żelaznym łańcuchu i każą kopać łopatą w błotach silosy dla rakiet międzykontynentalnych. Proszę przekazać narodowi polskiemu pozdrowienia na drodze do światłej przyszłości ze średniowiecza. Przepraszam za zwięzłość – muszę iść pracować.
—tłum. p.k.
