Rafalala czy Rafał? - Rafalala! Bo? - Każdy ma prawo do medialnego wizerunku. Jest Shakira, Doda... A moje medialne imię to Rafalala. Od kiedy Rafalala? - Od kiedy obcuję z mediami. Kilka lat. A pełne nazwisko? - W pewnych sferach cenię sobie prywatność.
Czasami jednak Rafał? - Bardzo rzadko, są to marginalne sytuacje.
A w dowodzie? Jej Perfekcyjność, znajomy Rafalali: - Nie jest to dla mnie informacja istotna ani ciekawa. Ale z tego, co wiem, to rzeczywiście w dowodzie ma ona płeć męską i męskie imię.
Ma 33 lata. Pochodzi z Siedlec. Urodziła się w rodzinie wielodzietnej. Rafuś - bo jeszcze jako szkrab - lubił przebierać się za dziewczynkę - przed gośćmi w domu.
A ten dom nie był przykładny. Matka nie płaciła za prąd, więc nie było światła. A że nie płaciła za wodę, więc i kran wysechł. Nieżyjącą już dziś swoją matkę Rafalala traktowała bardziej jako przyjaciółkę - Jadzię. Bo jako matce jej nie wyszło.
I z taką Jadzią dobrze się dogadywała. W filmie "I Bóg stworzył transwestytę" Rafalala siedzi przy jednym stole z Jadzią i swoją młodszą siostrą. Obierają warzywa na sałatkę. Rozmawiają. Jadzia dużo grubszym głosem od śpiewnego tonu Rafalali.
Między marchwią a cebulą Rafalala pyta Jadzię: - A co ty pomyślałaś, jak ty mnie pierwszy raz zobaczyłaś w tych ciuchach? - Żebyś tylko był szczęśliwy, Rafuś.
W innym momencie Rafalala mówi: - Na wszystko się zgadzasz? Wszystko akceptujesz? A co byś zrobiła, gdybym chciała być ogórkiem.
Jadzia: - Jak to ogórkiem?
- No, gdybym ubierała się na zielono i miała taki zielony ogonek na głowie.
- Oj, Rafuś, Rafuś, żebym cię nie zakisiła.
I śmiech. A jeszcze głośniejszy przy wspominaniu dzieciństwa.
Rafuś jechał raz rowerem. Na sobie miał najlepszą koszulę swojej mamy. I ta koszula wplątała się w łańcuch. Podarła się na tyłku i była w smarze - wspomina Jadzia. Na to Rafalala: - Ale wiesz, muszę ci powiedzieć, po latach, że to nie był rower. To był pedofil - koniec żartu.
Inny: "stara rurko" - pieszczotliwe określenie Rafalali na Jadzię też wywołuje chichot.
Ale dzieciństwo było jednak trudne. Z epizodami w domach dziecka. Z pozytywnych akcentów może jeszcze ten: Rafuś miał przezwisko "Cinka". Bo przebierał się za "dziewcinkę". Aż przylgnęła do niego tylko końcówka.
Poseł Jacek Żalek zaatakował mnie, twierdząc, że nie jestem kobietą. W takim razie jak wytłumaczyć fakt, że lekarz specjalista, seksuolog, po serii badań i rozbudowanych testów stwierdził, że mam kobiecy mózg i że urodziłam się w nie swoim ciele. Rafalala
Rafalala dla Onetu: - A kto w Polsce nie miał trudnego dzieciństwa? Alkoholizm jednego z rodziców jest niestety bardzo częstą normą. Nie miało to na pewno wpływu na mój transseksualizm. Każdy, kto ma chociaż elementarną wiedzę na temat osób transseksualnych, wie, że takim się rodzisz. Poseł Jacek Żalek zaatakował mnie, twierdząc, że nie jestem kobietą. W takim razie jak wytłumaczyć fakt, że lekarz specjalista, seksuolog, po serii badań i rozbudowanych testów stwierdził, że mam kobiecy mózg i że urodziłam się w nie swoim ciele. Lekarz ten przepisuje mi hormony i pomaga w procesie transformacji.
Z Siedlec Rafalala trafiła - ale nie tak od razu - do teatru Krystyny Jandy w Warszawie. Wystąpiła na deskach Polonii - i nie tylko zresztą - z monodramem "Rafalala Show" (reż. Monika Powalisz, akompaniament Gabriela Kulka). Wcześniej pokazała też tam swój film dokumentalny "I Bóg stworzył transwestytę" - chodziła z kamerą po Warszawie i pytała ludzi, co sądzą o "kobiecie z penisem".
- Na naszych oczach narodziła się legenda! - można było przeczytać w recenzjach (choć nie we wszystkich) spektaklu. Grała tam prostytutkę i pornogwiazdę.
W reportażu Tomasza Kwaśniewskiego w "Dużym Formacie" - z 2007 r. - Krystyna Janda wspominała spotkanie z Rafalalą: - Złapałam się na tym, że kiedy Rafalala wychodziła w samo południe na plac Konstytucji, to się o nią bałam. Na szczęście ona jest duża, więc mogłaby nieźle przywalić.
Rękoczyny wcześniej byłyby ryzykowne, bo najpierw piersi Rafalali to były po prostu prezerwatywy wypełnione wodą. Później zrobiła je sobie już profesjonalnie.
Ale teatr to nie jedyna sztuka w życiu Rafalali. Jest też poezja. Jak ta:
przestałeś mnie kochać na chwile
tak jak na chwile wychodzi się podczas gotowania do sklepu bo zapomniało się soli lub jajek
porzucona bulgocze ze smutku
a przecież to dla mojego dobra żeby było smaczniej
Albo:
iwona była jak pies husky
nie potrafiła szczekać
wyła nocami
Poza tym Rafalala poezję improwizuje, czyli uprawia slam poetycki.
Oprócz publikowania wierszy czasami na blogu też ubolewa np. nad wielkością łechtaczki u hieny cętkowanej. Bo zbyt duża, więc samicę trudno odróżnić od samca.
I publikuje swoje zdjęcia. Dużo ich: pończochy, sukienki, czasami bielizna, szpilki - pupa i nogi często znajduje się na pierwszym planie. Czasami wyzywająco, czasami z intencją romantyzmu - z galerii handlowych, przy wysiadaniu z auta i z francuskim hot dogiem, na ulicy. Planów nie brakuje.
Nie ma kłopotu z nagością. - Na okładce Rafalala prezentuje swoje piersi, a wewnątrz pierwsza rozbierana sesja zdjęciowa osoby transpłciowej. W wywiadzie performerka mówi o podrywaniu, swoim 10-letnim związku i... penisie - czytamy w zajawce "Repliki" (magazynu środowisk LGBTQ z 2010 r.). Obietnica, że numer zawiera nagą sesję Rafalali, spełniona jest już na okładce: piersi Rafalali są w pełnej krasie - odsłonięte. I napis: Rafa (białą czcionką) i lala (różową).
Nie ma przesady w zacytowanej reklamie numeru. Co więcej: w środku pisma na zdjęciach widać, jak łasym okiem na Rafalalę łypie Maciej Nowak - krytyk teatralny i kulinarny, a prywatnie gej.
Rafalala: - Ponieważ moja kobiecość to mój wybór, jestem świadoma siebie i swojego ciała. Nie mam problemów z pokazywaniem go, bo samo ciało i nagość nie jest grzechem tylko to, co zrobi z tym odbiorca.
Nie tylko te zdjęcia powodują, że jej blog żąda od czytelników ukończonego 18. roku życia. Rafalala otrzymuje bowiem zdjęcia obnażających się mężczyzn - ze zbliżeniem na dowody tejże męskości. Zdarza jej się te dowody publikować. Frazy - nie od czytelników, ale od autorki, co wstydliwsze osoby mogłyby krępować:
W lesie same powalone drzewa
Nawet te młode
Korzenie przypominają włosy łonowe
O sobie pisała raz: - Ludzie postrzegają mnie jako zboczeńca, jako zwykłą osobę, jako gwiazdę.
Jej Perfekcyjność mówi Onetowi: - Rafalala jest przede wszystkim artystką - performerką, poetką, aktorką.
Rafalala: - Jeśli definicją słowa "artystka" jest kobieta zajmująca się sztuką, to mogę tak o sobie powiedzieć.
A z czego żyje? - Najczęściej są to zarobki związane ze sztuką. Zrobiłam trzy spektakle teatralne, filmy dokumentalne, moje prace były w muzeum narodowym, do tego od lat piszę felietony oraz recenzje. Ale jestem w tej komfortowej sytuacji, że mój chłopak prowadzi prosperującą firmę i mogę korzystać z jego zarobionych pieniędzy.
Ale taż różowo jest nie ze wszystkim.
Rafalala: - Niestety moje życie przypomina huśtawkę. Ktoś złapie mnie za rękę i powie mi, że jestem wspaniała i dzielna, ktoś inny napluje na mnie. Niekiedy czuję się jak Syzyf, który wtacza ten głaz tolerancji i kiedy w końcu ma być na miejscu, on toczy się w dół. Ale wierzę, że zakończenie mitu można zmienić. I wskazuje na historię Afroamerykanów, gejów i lesbijek.
W 2009 r. Rafalala napisała na blogu, że "kurczy się" i, że wie: - Jest mało takich osób jak ja.
To było tuż po tym, jak dostała po oczach od stołecznych dresiarzy. Gazem.
Opisała to tak: - Grupa młodych ludzi ubrana w dresy, pięciu chłopców i dwie dziewczyny zaczynają się mną interesować. Szczególnie jeden chudy szatyn. Dzwoni po kolegę, żeby szybko przybiegł i mnie zobaczył. Kolega przybiega z podziemni. Dochodzą mnie strzępki nieprzyjemnych słów, staram się wszystko ignorować. Zaczynają robić mi zdjęcia komórką, słyszę coraz głośniejszy śmiech, nie wytrzymuję, podchodzę do nich. Swoją twarz zatrzymuje pięć centymetrów przed twarzą prowodyra. Zadaje mu pytanie, dlaczego to robi? Mówię, że zachowuje się jak kretyn. Grupa zaczyna się podśpiewywać teraz z niego. Powoli kończę swoje przemówienie nauczycielki, w ostatnim zdaniu zaznaczam, że nie ma prawa tak się zachowywać tylko dlatego, że jestem inna. Odpowiada, że ma. Sięga po coś do kieszeni. Spryskuje mi twarz gazem. Odchodzi śmiejąc się. (...) Twarz zaczyna piec, oczy zachodzą mgłą.
Środowisko LGBT jest jak pies, wiecznie bity kijem przez prawicowe nacjonalistyczne ugrupowania. Ten pies właśnie ugryzł. Rafalala
A to dopiero początek historii. - Jestem roztrzęsiona jak dolna warga Whitney Houston - napisała.
Teraz jest bohaterką kolejnych zajść. Chciała nająć mieszkanie od pewnego mężczyzny. Spotkała się z nim. Mężczyzna zaskoczony tym, że zobaczył osobę transseksualną, powiedział o niej "to coś". Rafalala dała mu w twarz, bo według niej "bydlak" ją upokorzył. I chciała satysfakcji: aby przed nią uklęknął i pocałował w rękę. Mężczyzna nie przystał na to oczekiwanie. Potem była wizyta Rafalali w TVN24, gdzie dyskutowała z Jackiem Żalkiem. Było stonowanie. Potem w Polsat News - Z Arturem Zawiszą.
Narodowiec mówił: - Przychodzę do studia jako przedstawiciel normalnego świata. Jestem zażenowany, że siedzę w studio z "tym czymś", na które nawet nie odwracam swojego wzroku.
Rafalala wstała i wylała mu na twarz szklankę wody. - Mamy do czynienia z męską dziwką - wstał i stwierdził Zawisza. - Jest pan głupim człowiekiem, który kłamie na wizji - odpowiadała Rafalala.
W rozmowie z Onetem mówi teraz: - Chciałabym, żeby ta sytuacja przyczyniła się do poprawy sytuacji osób transseksualnych w Polsce. Powinniśmy żyć w kraju, w którym każdy ma równe prawa i nie jest ich pozbawiany w zależności od okoliczności. Środowisko LGBT jest jak pies, wiecznie bity kijem przez prawicowe nacjonalistyczne ugrupowania. Ten pies właśnie ugryzł.
